หากพรุ่งนี้ฉันเอ่ยลา
เธอจะมีน้ำตาให้ฉันไหม
ความรู้สึกจะเป็นเช่นไร
จะเจ็บปวดแปลบใจหรือไม่เลย

เพลงรักสำหรับฉัน
เธอจะขับร้องมันต่อไปอีกไหมเอ่ย
อุ้งมืออบอุ่นอันคุ้นเคย
เธอจะปล่อยมันเปล่าเฉยอยู่กี่วัน

ก็คงไม่เป็นไร
หากว่าวันต่อไปไม่มีฉัน
สำหรับเธอยังมีสิ่งสำคัญ
อีกหลายร้อย...หลายพัน...ให้ค้นพบ

ห่วงก็แต่ความฝัน
เกรงมันจะค้างอยู่ไม่รู้จบ
วันเงียบ...เดือนเหงา...ปีเซาซบ
มันจะหลบเร้นร่างอยู่อย่างไร

เก็บมันไว้ให้ฉันที
ดูแลมันอย่างดีด้วยได้ไหม
อย่าทิ้งขว้างมันเมื่อฉันไป
มีเธอมันจะได้ไม่เคว้งคว้าง

ตั้งใจทำงานนะ
ฉันจะเฝ้าดูเธออยู่ห่าง-ห่าง
จะคอยดูมือเธอที่แผ้วทาง
ที่จะสร้างจะสะพานมุ่งสู่พรุ่งนี้

แล้วจะฝากความรักมา
เป็นแดดอุ่นทาบทาในทุกที่
ฝากความหวังของเราเท่าที่มี
มาเป็นบทกวีและดอกไม้...

บทกวี โดย ณิศา ตีพิมพ์ในนิตยสารสู่ฝัน บรรณาธิการโดย พิบูลศักดิ์ ละครพล